حضرت علی علیه السلام می فرمایند: « همه كارهاى نیك و جهاد در راه خدا، در برابر امر به معروف و نهى از منكر بیش از قطره اى [آب دهانى] در برابر دریاى خروشان نیست. » (نهج البلاغه ، ح 366، ص 921)

  

امر به معروف و نهی ازمنکر ضربان قلب تپنده امت اسلام

الذین إن مکناهم فی الأرض أقاموا الصلوه و آتوا الزکوه و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنکر
نوشته شده در تاریخ 1391/01/27 توسط آمر به معروف | نظرات ()

آیت الله محمد تقی مصباح یزدی، طی سخنانی در ادامه جلسه شرح و تفسیر

وصایای امام باقر (ع) به جابر با اشاره به معانی لغوی و اصطلاحی امر

به معروف و نهی از منکر فرمودند: «معروف» در لغت به معنای شناخته شده

و منکر نیز به معنای ناشناس است اما باید توجه داشت که در عرف عام، این

دو مفهوم یک سری تغییراتی را پیدا کرده است؛ در عرف عام صرف نظر از شرع،

معروف یعنی چیزی که عقلا آن را به خوبی می شناسند و منکر یعنی چیزی که

عقلا آن را به بدی می شناسند اما در اصطلاح فقهی سخن از این است که در

محیط شرع ، متدینین، چیزی را خوب یا بد بدانند.

ایشان با تاکید بر این که ملاک تعیین کننده امر به معروف و نهی از منکر ،

دین است، افزود: این روزها گاهی بحث هایی می شود که مردم باید اول معروف

را بشناسند، بعد ما امر به آن کنیم و در مورد منکر نیز همین طور ، حال آن

که این یک مغالطه است؛ چه بسا همه عقلا، چیزی که دین آن را معروف و یا

منکر می داند، به عنوان معروف و منکر نشناسند؛ پیامبر اکرم (ص) وقتی که

مبعوث به رسالت شد، مردم را امر به چیزی کرد که خدا آن را خوب می داند و

نیز نهی از چیزی کرد که خدا آن را بد و مذموم می داند، حالا مردم می

خواهند آن چیز ها را به بدی و خوبی بشناسند مهم نیست، بلکه مهم این است

که خدا و دین در این باره چه گفته است.



ادامه مطلب
  طبقه بندی: امر به معروف در جامعه ،  خبر ،  ماهیت امر به معروف ، 

زمانی که امام حسین (علیه‌السلام) به ایراد خطبه خود پرداختند شخصیت‌های برجسته و دارای نفوذ حضور داشته‌اند؛ مانند زنان و مردانی از بنی‌هاشم که در حدود 200 نفر از صحابیان پیامبر و در حدود 800 نفر از تابعان بودند.

این خطبه را سلیم بن قیس هلالی که اهل کوفه و از تابعین است در کتاب خود آورده است. ایشان از اصحاب خاص امیرالمومنین (علیه‌السلام) بوده و زمان امامت امام محمد باقر (علیه‌السلام) را هم درک نموده است. وی در سال 90 هجری قمری وفات یافت. این خطبه در سال 58 هجری در ایام تشریق (سه روز بعد از عید قربان) در سرزمین «مِنی» ایراد شده است. گزینش زمان و مکان برای القا و خطابه بسیار مهم بوده است.

این خطبه بسیار نورانی، راهگشای طالبان حق و حقیقت و راهنمای همه‌ی بشریت است.

متن خطبه:  ای مردم! از آن نکوهش‌ها که خداوند به منظور پند دوستانش از علمای یهود کرده عبرت بگیرید، که می‌فرماید: «چرا روحانیون و علماء آنها (یهود) را از سخنان گناه‌آمیز (و حرام خواری) جلوگیری نکردند» آن گروه از اسرائیلیان که کافر شدند (به زبان داود و عیسی بن مریم) لعنت شدند و این بدان جهت بود که معصیت‌کار و متجاوزکار بودند و از کارهای ناپسندی که داشتند جلوگیری نمی‌کردند «چه ناپسند کارها که می‌کردند».

بدین جهت خدا بر آنان عیب گرفت که از ستمگرانی که در برابرشان بودند، اعمال ناروا و تبهکاری‌ها می‌دیدند و منع نمی‌کردند، چون جیره‌خوار و طمع‌کار بودند از عواقب اعتراض‌ها بیم داشتند (هدایا و مزایا می‌گرفتند و به اسم تقیه و پرهیز، حفظ جان و مصلحت، لب فرو می‌بستند) با اینکه خداوند فرموده: «از مردم نترسید، از من بترسید»[20]

و نیز فرموده: «مردان و زنان مومن دوست (و یاور) یکدیگرند به نیکی امر و از بدی جلوگیری می‌کنند، نماز می‌گزارند، زکات می‌دهند و اطاعت خدا و رسول می‌نمایند»[21]



ادامه مطلب
  طبقه بندی: در لسان معصومین(علیهم السلام) ،  داستان ،  مصداق های امر به معروف و نهی از منکر ، 
  برچسب ها: امر به معروف و نهی از منکر، امر به معروف، نهی از منکر، نهی ازمنکر، امربه معروف، ضربان، zarabaan، zaraban، دانلود محصولات، بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه السلام، بسیج دانشجویی، دانشگاه امام صادق علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ 1391/01/6 توسط آمر به معروف | نظرات ()





Powered by WebGozar